Bekijk profielpagina

De Circulaire #59: Road Trippin' the American Southwest 🇺🇸

Revue
 
Howdy! Hier is je helverlichte baken in de maelstrom van het leven: De Circulaire. Deze keer: wat ik
 
15 januari · Editie #59 · Bekijk online
De Circulaire
Howdy! Hier is je helverlichte baken in de maelstrom van het leven: De Circulaire. Deze keer: wat ik de afgelopen drie weken heb uitgespookt in het zuidwesten van de Verenigde Staten, de resultaten van de jaarlijkse enquête en uiteraard ook in 2018: de beste linkjes en kattengifjes.
Veel plezier met deze eerste Circulaire van 2018!

Roadtripping the American Southwest
Onze route.
Toen de chef kattengifjes en ik drie weken American Southwest hadden geboekt begon het toch een beetje te knagen. Al die national parks met bizarre rotsformaties, gaat dat niet ontzettend vervelen na een paar dagen? 
Dead Horse Point State Park

Nee dus! Het werd een beetje een flauw grapje dat we bij elk park tegen elkaar zeiden: “dit is toch weer heel anders”. Maar zo is het wél. Elk park heeft unieke eigenschappen. 
De schoonheid was overweldigend. Bij de eerste aanblik van de Grand Canyon werd ik zelfs een beetje emotioneel: dit was er al miljoenen jaren, en het zal er over miljoen jaren ook nog zijn. 
En sjonge, wat hebben wij veel parken gezien. Een kleine greep: Canyonlands, Lower Antelope Canyon, Valley of the Gods, Grand Staircase-Escalante. Allemaal even bijzonder en mooi. De hele lijst vind je hier.
Altijd aanwezig als je naar een park gaat: de helden van de National Park Service. Zonder uitzondering werden we in elk park even hartelijk ontvangen door een ranger die uitgebreid de tijd nam om ons te vertellen waar we heen moesten en wat we echt niet moesten missen. Als je zo stoer bent als het meisje op de foto mag je misschien zelfs de ranger oath afleggen. 
Het is onmogelijk om te zeggen wat het mooiste was, maar hier toch een kleine visuele opsomming.
Op meerdere plekken zagen we petrogliefen: uitgehakte rotstekeningen  gemaakt door native Americans. Sommige petrogliefen waren meer dan tweeduizend jaar oud, zoals die bij Newspaper Rock (foto).
Ons gidsje gaf twee tips die ‘leuk waren als je toevallig in de buurt van Monument Valley bent’. Wat een understatement! Goosenecks (foto links) was een gigantische diepe meander, net zo fraai als de Grand Canyon. Valley of the Gods (foto rechts) een vallei met onvoorstelbaar mooie zandsteenformaties, eigenlijk mooier dan Monument Valley zelf.
En dan was er nog Lower Antelope Canyon. Een vier kilometer lange diepe geul met wanden die door stortvloeden en erosie helemaal gladgestreken zijn in sensuele (ja, echt) rondingen. Adembenemend.
Goed, genoeg over rotsen. Laten we het over de Amerikanen hebben. Die zijn namelijk nogal dik. De mensen die je hierboven op de foto ziet hebben zonder meer een BMI van hoger dan 40, wat bekend staat als morbide obesitas. In Nederland zie je dat soms, maar wij zagen het aan de lopende band. In elk restaurant, bij elk ontbijt, en op straat.
Obesitas is een enorm probleem in de VS. Een derde van de Amerikaanse bevolking heeft overgewicht (een BMI tussen 25 en 30), nog een derde heeft een BMI hoger dan 30. Tweederde van alle Amerikanen is dus (veel) te zwaar. Het meest choquerende cijfer is misschien wel dat tussen 1980 en nu het aantal kinderen met obesitas is verdriedubbeld van 7% naar 20%. 
Er zijn meerdere oorzaken, maar het gemak waarmee je ongezond eten kan krijgen is er zeker één. Bij alle ontbijten in motels waar wij zaten was het overgrote deel ongezond: muffins, cereals met grote hoeveelheden toegevoegde suikers, wafels, fruitsap, noem maar op. In supermarkten is het al niet veel beter: verse groentes zijn vaak schreeuwend duur (een bakje cherrytomaatjes: vijf dollar). Vrijwel alle ontbijtmenu’s van Denny’s, een nationale keten van diners, bevatten standaard meer dan 800 kilocalorieën, evenveel als een gemiddelde diepvriespizza.
Cottonwood Canyon Road, dwars door Grand Staircase-Escalante.
Afgezien van dat ongezonde eten: deze vakantie was fantastisch. Als de foto’s u een beetje hebben geprikkeld neem uzelf dan voor: “ooit ga ik naar het zuidwesten van de Verenigde Staten en zeg ik tegen iedereen daar dat dat kwam door De Circulaire”.
De grote Circulaire-enquête: de resultaten
Ook in de Verenigde Staten zag Barrie het allemaal niet zo zitten
Het oude jaar gaat over in het nieuwe, de traditionele tijd waarin u de grote Circulaire-enquête mag invullen. 32 lezers deden dat (ongeveer 6% van het ledenbestand) waarvoor hartelijk dank. Wat minder mensen dan vorig jaar vulden de enquête in, maar de waardering was wel hoger: u gaf gemiddeld een 8.5 (vorig jaar was dat een 8.2). Wederom gaf niemand een cijfer lager dan een 7.
Uw belangrijkste antwoorden:
  • Wat u goed vond: de informele toon, regelmaat, verrassende inhoud, kattengifjes en “Grappige linkjes naar artikelen die ideaal zijn om je het gevoel te geven dat je slimmer wordt, terwijl je als je er achteraf over nadenkt niet zo heel veel toevoegen aan je wijsheid.” (bedankt????). Ik was ook heel blij met iemand die schreef: “Het hart onder de riem tijdens de sneeuwstorm, toen ik inderdaad was ingesneeuwd op een koud station en pas drie uur later weer verder kon.”. Gelukkig! ☃️
  • Wat kon beter? Grote verdeeldheid of er meer of juist minder kattengifjes moeten komen. HET  IS GODVERDOMME OOK NOOIT GOED MENSEN. Verder “Minder Volkskrant-promotie, meer variatie”, “linkjes rechtstreeks in de mail i.p.v. via getreveu.co/….” (kan ik helaas niks aan doen) en uiteraard “de wereld”.
  • Wat mist u nog? Muziektips, een prijsvraag, wat er in de volgende nieuwsbrief staat (als ik dat wist zou ik het doen), maandelijks een favoriet recept (dit overweeg ik serieus), of artikelen ‘safe for work’ zijn (en u ze dus op de plee moet lezen), “Tips voor succesvol tuinieren” (leuk, ik heb alleen een balkon, daar ben ik voor behandeld) en “Het concert van de Dream Syndicate van drie jaar geleden.” Ok.
Dan de wat minder serieuze vragen.
  • 81.3% vindt De Circulaire precies lang genoeg. 
  • Wat u heeft geleerd dankzij deze nieuwsbrief: dat gnocchi niet in de frituur kan (maar wat gebeurt er als je het in de airfryer doet?), “Hoe leuk Hay Kranen is” (hallo chef kattengifjes) en “Dat nieuwsbrieven er niet alleen zijn om ongevraagde rommel aan de man / vrouw te brengen.” Wat een fijn compliment!
  • Tot mijn grote vreugde (en verdriet van de chef kattengifjes) wil een kleine meerderheid (53%) graag afwisselend met 'je’ en 'u’ worden aangesproken. 
  • Vrijwel iedereen krijgt de schuld: rijke stinkerds, milieuvervuilers, vrouwen, “DE NPO”, de Russen, “mijn vrouw”, Thierry Baudet en “mijzelf en Barrie”. Nou ja zeg.
  • Een grote verrassing: een ruime meerderheid van 60% ziet graag de linkjes verdeeld in drie rubrieken met onzinnige titels. Begin ik nu weer mee!
Verder wilde u nog kwijt dat taart heel lekker is (vooral cheesecake is populair) en dat “als iedere halve zool exposure krijgt, waarom ik dan niet? :) Een beetje propaganda kan ik wel gebruiken!” Ik weet niet wie je bent, beste lezer, maar bij deze.
En u wilt allemaal dat ik “zo doorga”. Doe ik!
De beste linkjes van het internet
Armmark / CC-BY-SA
Boter
  • Mijn grote held Maciej Cegłowski gaf een lezing over hoe radio van hobbymedium werd overgenomen door dictators en commercie, en hoe dat ook op het wereldwijde web lijkt te gebeuren.
  • In vrijwel de hele wereld vervalt het auteursrecht 50 tot 70 jaar na de dood van de auteur. Bijna overal, want in de Verenigde Staten zorgt de ‘Mickey Mouse-wet’ uit 1998 dat werken die al lang in het publieke domein hadden moeten vallen dat pas doen op 1 januari 2019. En in tegenstelling tot ieders verwachting komt er geen nieuwe verlenging van die regel maar gaat dat nu gewoon echt gebeuren.
  • In 2006 investeerde Roger McNamee in een leuk opkomend bedrijfje: Facebook. Hij adviseerde jarenlang Mark Zuckerberg. Maar de afgelopen twee jaar begon hij zich steeds meer zorgen te maken over de bedreigingen van het grootste sociale medium ter wereld. Ga maar even voor deze 6000 woorden zitten (het is het waard): How to fix Facebook before it fixes us.
  • De laatste Wie is de mol terugkijken via de NPO-app? Dat kan, als je in de nieuwe NPO-app eerst even akkoord gaat dat meer dan honderd schimmige bedrijven ook met je meekijken.
Dorina Andress / CC-BY-SA
Kaas
  • De subway is de levensader van New York City, maar het is ook slecht onderhouden, smerig en veel te druk. Hoe komt dat? De New York Times legt het heerlijk uit in the case for the subway.
  • Wil je gratis geld? Misschien kun je een raadselachtig gedichtje oplossen en deze kist met goudstukken opgraven.
  • Justin O'Beirne houd al jaren zeer gedetailleerd de verbeteringen in Google Maps bij. Zijn laatste blogpost over hoe Google gebouwen indexeert is uiteraard weer bijzonder interessant.
  • Hoe je niks doet.
Jakub Kapusnak / Unsplash
Eieren
De beste gifjes
We hebben deze keer één kat en twee golden retrievers dankzij de inspanningen van de immer charmante en leuke Lotte Belice!
Jij noemt het ‘supermarkt’, ik noem het 'restaurant’.
Leun nooit teveel op andermans schouder.
En tenslotte die afschuwelijke realisatie als je op 1 januari op de weegschaal gaat staan.
Dat was het! Volgende keer in De Circulaire: radicale keuzes, persoonlijke ontboezemingen en een kat met een jagershoedje skateboardend door Amsterdam (veel succes Lotte!).
De zestigste Circulaire verschijnt maandag 29 januari. Tot dan!
Hoe vond je deze editie?
Thumbs up 1ae5a7bdfcd3220e2b376aa0c1607bc5edaba758e5dd83b482d03965219a220b Thumbs down e13779fa29e2935b47488fb8f82977fedcf689a0cc0cc3c19fa3c6bb14d1493b
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door De Circulaire met Revue.