Bekijk profielpagina

De Circulaire #110: de gesimuleerde intimiteitseditie ❤️💻

Revue
 
Twee weken geleden schreef ik hier over een faceswap-machine die ik aan het bouwen was voor de herope
 
23 maart · Editie #110 · Bekijk online
De Circulaire
Twee weken geleden schreef ik hier over een faceswap-machine die ik aan het bouwen was voor de heropening van Felix Meritis. Dat ik op de rommelmarkt zou gaan staan. En dat ik een lezing zou geven over hoe tracking cookies het internet kapot maken.
U raadt het al: dat is allemaal afgelast. We leven opeens in een hele andere wereld. Hoe we daarmee moeten omgaan? Ik weet het niet.
In mei zouden de chef kattengifjes en ik een maand door de American Northwest gaan reizen. De kans dat we dat nog gaan doen lijkt zeer klein. Wat ik nu wel ga doen? Ik weet het niet (hint: ik kan heel goed websites bouwen en doe dat ook graag op freelancebasis).
Wat ik wel weet: ik blijf gewoon deze nieuwsbrief schrijven zoals u dat van mij gewend bent. Hopelijk brengt het u een beetje verstrooiing in deze rare tijden.

Gesimuleerde intimiteit in tijden van corona
Vrijwel lege 'spooktreinen' in de buurt van Amsterdam Centraal.
Vrijwel lege 'spooktreinen' in de buurt van Amsterdam Centraal.
Het wandelingetje naar de supermarkt. Een van de weinige dingen die nog wél kunnen. Dus was ik donderdag bij de Jumbo voor de boodschappen.
Er waren de dagen ervoor al een hoop dingen veranderd om besmetting te voorkomen. Niet meer cash betalen. Afstand houden. Geen WC-papier hamsteren.
Maar die donderdag waren er nieuwe maatregelen.
De caissières gingen schuil achter haastig geïmproviseerde plexiglas platen. In de winkel hingen briefjes waarin werd opgeroepen om alleen te winkelen en partners en kinderen buiten te laten. In de winkel stond een beveiliger te controleren of iedereen de gewenste anderhalve meter afstand tot elkaar hield. Ondertussen waren medewerkers bezig om alles te ontsmetten en te reinigen. Over de speakers klonken behalve zouteloze popliedjes ook instructies om je zo ver mogelijk van de andere mensen te begeven.
Het leek alsof ik een soort dystopische science-fictionfilm terecht was gekomen. Of een aflevering van Black Mirror. Een verblijf in een all-in resort waar alleen de deprimerende campingwinkel nog open is.
Buiten liep iedereen rond als zombies. In plaats van als mensen zag iedereen elkaar als een potentieel infectiegevaar en werd er dus ruim afstand gehouden. Als je bij elkaar in de buurt dreigde te komen werd er snel via het fietspad of de straat omgelopen. Daar reed toch al vrijwel geen auto of fietser meer.
De letterlijke afstand en de vervreemding die daardoor ontstaat vind ik lastig. Het is noodzakelijk, maar het maakt ook droevig.
Ook online ontstaat er afstand en vervreemding. Ongetwijfeld lucht het op om iemand te shamen die triomfantelijk een foto post van 36 rollen toiletpapier, door het te retweeten en er #coronalul bij te zetten. Of een foto te posten van mensen die buiten op een bankje nét niet anderhalve meter van elkaar vandaan zitten, en dan te schrijven ‘ik blijf dus wél netjes de fuck thuis’. Cynisch te reageren op complimenten voor zorgpersoneel met 'waar waren al die complimenten toen er op de zorg werd bezuinigd’.
Maar dat is niet de manier om uit deze crisis te komen. Dat is, behalve door al die dingen te doen die jij als brave burger al lang doet, ook door jezelf een beetje in te houden. Houd je niet bezig met andere mensen, behalve met hen die dicht bij je staan. Je geliefde, je kinderen, je ouders, je buren, je vrienden. En jezelf. Daar heb je voorlopig je handen wel vol aan (niet schudden!).
En je kunt deze tijd ook gebruiken om er iets moois van te maken. Ik bouw websites. Ik mis fysiek contact met mensen. Dus bedacht ik een website waar je dat contact dan maar simulereert: simtimacy.com.
Nee, dit is een plaatje. Je kunt hier niet op klikken.
Nee, dit is een plaatje. Je kunt hier niet op klikken.
Met Simtimacy begin ik een proeftuin voor gesimuleerd menselijk contact. Op dit moment zijn er drie experimenten:
Ik ben van plan om zolang we binnen moeten blijven dit aan te vullen met andere experimenten. Jij kan daar uiteraard bij helpen. Door zelf iets te bouwen, te ontwerpen of te schrijven. Of gewoon door iets te suggereren. Reply op deze mail of vul dit formulier in.
Barrie's broer
Dat was even raar. Via Twitter kreeg ik dit filmpje doorgestuurd met niemand minder dan de lang verloren tweelingbroer van Barrie. Barrie 2 blijkt overigens “Aapje” te heten en te wonen bij Kevin Joosten uit Brabant.
De beste linkjes
Ingedeeld in een sectie mét en zonder corona-linkjes. Zodat u makkelijk snel verder kan scrollen als u geen zin heeft in virusnieuws.
Corona
Coro-nee
De beste kattengifjes
Er waren maar weinig leuke katten te vinden de afgelopen twee weken op het internet (behalve dan deze die theremin speelt). Gelukkig heb ik inmiddels een rijk archief kunnen opbouwen met gifjes verzameld door de enige persoon waar ik geen social distancing bij toepas: de geweldige chef kattengifjes Lotte Belice!
Deze kip probeert appels te hamsteren.
En deze geit heeft een hele aparte manier gevonden om zichzelf in quarantaine te plaatsen.
En dit ben ik als Mark Rutte op televisie aankondigt dat alles voorbij is en ik mezelf kapot ga zuipen.
Dat was het!
Normaal gesproken zou ik hier over een flauwe bijeenkomst schrijven die ik had gevonden. Maar ja, die zijn er niet meer.
Maandag 6 april verschijnt de volgende Circulaire. Hoe de wereld er dan uitziet weet niemand. Misschien dat we dan het ergste achter de rug hebben. Misschien dat we er juist middenin zitten en de ziekenhuizen hier net zo vol liggen als in Italië.
Hoe het ook verloopt, ik wens jullie allemaal het allerbeste de komende tijd. Zorg voor elkaar. Wees lief voor elkaar. En geef de moed niet op.
Tot over twee weken.

Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Hay Kranen met Revue.